Barbara méér dan een uitvaartverzorger

Herdenkingsbijeenkomsten

Als vernieuwende Utrechtse uitvaartverzorger wil Barbara graag meer betekenen dan de organisatie van de uitvaart. Onze ondersteuning behelst bijvoorbeeld ook het aanbieden van nazorg.
Daarnaast organiseert Barbara regelmatig herdenkingen voor nabestaanden. Tijdens een speciale plechtigheid krijgen zij de gelegenheid om symbolisch hun dierbare te herdenken op een manier die bij hen past.

Directeur Rob Werkhoven: "Een herdenking heeft zoveel betekenis. Je hoefde op de bijeenkomsten maar om je heen te kijken. De reacties van de mensen waren elke keer alleen maar positief, er is duidelijk behoefte aan. De mensen die hier komen, hebben er allemaal voor zichzelf iets mee kunnen doen.’’

Klik hier voor het foto-verslag van 15 november 2009.

Hieronder een greep uit de reacties van aanwezigen. Klik op de naam voor de reactie van die persoon.

Hester van der Wal
Jan Voeten
Gerard Prins
Francis van den Bosch

Reacties

Hester van der Wal (27) uit Utrecht. Haar vader Marten van der Wal overleed in januari 2009 op 63-jarige leeftijd: "Mijn moeder ontving de uitnodiging en vroeg of ik ook mee wilde naar de herdenkingsbijeenkomst. Ik heb van tevoren het programma doorgelezen en dacht ‘dat kan best mooi zijn’. Dat bleek ook. Mijn moeder en ik vonden allebei een van de sprekers heel mooi en persoonlijk vertellen. De zangeres en de pianist waren aangenaam ter afwisseling. De teksten van de liederen waren erg toepasselijk gekozen. Zelf heb ik een andere muzieksmaak en had voor mijn eigen herdenking liever iets gehoord van Dire Straits. Het idee van de tekstkaartjes aan de lampionnen vond ik erg mooi. Het deed mij goed om zo nog een berichtje naar mijn vader te sturen. Ik heb ook mijn zus per sms gevraagd of zij iets wilde laten opschrijven en we hebben namens haar ook een lampion opgehangen."

"Met andere lotgenoten hebben we niet gesproken, vooraf niet en niet achteraf, dat hoefde ook niet. De aanwezigheid was voldoende. Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent met verdriet door een groot verlies. Het was prettig dat Henry Dijkhof, de uitvaartleider, er voor ons was. We hebben nog even met hem gesproken en het was bijzonder dat hij dan nog zoveel details wist. Dat deed ons goed. We hebben grote waardering voor alle aanwezige medewerkers van Barbara en de uitstekend verzorgde organisatie van deze bijeenkomst."

terug naar boven

Jan Voeten (85) uit De Meern, verloor in mei 2009 zijn liefdespartner Corrie Slingerland: "Ik was er met een dochter van Corrie en haar man. We vonden het met z’n drieën een grandioze middag. En ook andere mensen waren vol bewondering over de invulling die Barbara hieraan heeft gegeven. Het hele team was erbij betrokken en dat maak je weinig mee. De hele bijeenkomst is geweldig goed overgekomen en uitgevoerd, heel passend en fijngevoelig en vol piëteit. In de uitnodiging stond dat het programma een uur in beslag zou nemen, terwijl het twee uur zijn geworden. Maar ik vond dat helemaal geen bezwaar, van mij mocht het nog wel langer duren. De verhalen die werden verteld sloten erg goed aan. En verschillende liederen waren bekend en werden prachtig uitgevoerd. Barbara doet hier heel veel goeds mee."

terug naar boven

Gerard Prins (51) uit Utrecht, verloor zijn 12-jarige zoon Dylan in november 2008 na een kortstondige ziekte: "We hebben al eens herdenkingsbijeenkomsten meegemaakt bij het AMC en het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Het verloopt telkens op een andere manier, maar samen herinneren geeft steun. Het thema ‘Ik geef je licht’ was door Barbara mooi uitgewerkt en opgebouwd."

"In het begin - in de duisternis - dacht ik wel even ‘dit wordt zwaarmoedig’. Maar door telkens een kaars erbij te zetten en de gesproken woorden van Anja van Wingerden, kwamen er al snel fijne herinneringen aan Dylan bij mij naar boven. Van vakanties, van hoe typisch hij zich bewoog. Dat bracht een glimlach op mijn gezicht. De zang was hartstikke mooi en zorgde ervoor dat ik me helemaal van de buitenwereld kon afsluiten, ik verdween in herinneringen met Dylan. Ook dat de naam van Dylan nog een keer werd genoemd, tussen alle andere overledenen, was bijzonder."

"Ik was er met mijn vrouw Wilma en vier goede vrienden, maar ik heb een grote familie. Dus ook met hen voelde ik me die middag verbonden, ook al waren ze er niet bij. Iedereen in de omgeving is erg begaan en heeft zijn eigen proces. We vonden het heel prachtig en alles was tot in de puntjes verzorgd. Een punt van kritiek? Ik zou het niet weten."

terug naar boven

Francis van den Bosch uit Maarssen, nam in april 2009 afscheid van haar 57-jarige zus Maria van Laaren: "Maria is overleden door een medische fout en we zitten nog middenin de nasleep ervan. Ik ben met mijn moeder en mijn zus Marian naar de herdenkingsdienst geweest. Mijn vader was er nog niet toe in staat. Het is allemaal zo vreemd en nauwelijks te bevatten wat er is gebeurd. We zijn in een mallemolen terechtgekomen, waar je bijna dagelijks mee wordt geconfronteerd."

"Deze bijeenkomst van Barbara, ruim een half jaar later, was eigenlijk de eerste gelegenheid waarop er echt tijd en ruimte was om afscheid te nemen van Maria. Zo hebben we het ook met elkaar beleefd. We hadden geen verwachtingen. Het vertrouwen in Barbara was er door eerdere goede ervaringen en ook deze keer zie ik alleen maar positieve punten. Het kaartje waarop iedereen een persoonlijk bericht kon schrijven voor de overledene, was bij binnenkomst al heel speciaal. Voor zoiets was in onze situatie nog niet eerder tijd geweest. Je beseft dat het definitief is, dat ze nooit meer terugkomt. De aanwezigheid van lotgenoten geeft je de veiligheid dat het verdriet mag worden gevoeld. We hebben ons twee uur lang proberen over te geven. De woorden van Anja van Wingerden, de liederen en de verhalen, voor ons heeft het allemaal bijgedragen aan een bijzondere middag. Er is veel losgekomen en daar zijn we dankbaar voor."

terug naar boven